GPS na celowniku Rosji i Białorusi. Rosnące zagrożenie dla bezpieczeństwa lotniczego i morskiego
Zagłuszanie sygnału GPS i cyberataki w przestrzeni powietrznej Europy stają się jednym z kluczowych wyzwań dla bezpieczeństwa transportu lotniczego i morskiego w regionie od Bałtyku po Morze Czarne. Jak donosi Financial Times, w dokumencie UE opublikowanym w maju bieżącego roku określono te incydenty jako „systemowe i celowe działania Rosji oraz Białorusi”.
W skrócie
Zagłuszanie sygnału GPS nad Europą od Bałtyku po Morze Czarne zostało określone w unijnym dokumencie z maja bieżącego roku jako systemowe i celowe działania Rosji oraz Białorusi. Władze Estonii podały, że w lipcu bieżącego roku 85 procent lotów w tym kraju było zakłócanych, a Litwa odnotowała 22-krotny wzrost liczby incydentów rok do roku. Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego dała Moskwie w lipcu 30 dni na zaprzestanie zakłóceń, a system Galileo uruchomił technologię antyspoofingową. Dla żeglugi spoofing oznacza błędne określanie pozycji jednostek.
Hybrydowa wojna w przestrzeni powietrznej i morskiej
Według sekretarza generalnego NATO Marka Rutte, zakłócanie sygnałów nawigacyjnych to element szerszej strategii hybrydowej prowadzonej przez Moskwę przeciwko Europie – obok cyberataków czy sabotażu infrastruktury podmorskiej. Skutki tych działań odczuwają zarówno linie lotnicze, jak i operatorzy żeglugi, dla których precyzyjna nawigacja satelitarna jest podstawowym narzędziem codziennej pracy.
W ostatnich miesiącach dochodziło do zakłóceń sygnału GPS podczas lotów najważniejszych europejskich polityków – m.in. przewodniczącej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen w Bułgarii czy byłego brytyjskiego ministra obrony Granta Shappsa w marcu 2024 r. Incydentów doświadczają również wojskowi – jak generał Carsten Breuer, inspektor generalny Bundeswehry, który relacjonował dwa przypadki zakłóceń podczas podróży w rejonie Bałtyku.
Skala problemu w krajach bałtyckich
Zjawisko przybiera na sile szczególnie w rejonie Morza Bałtyckiego. Władze Estonii informowały, że w lipcu br. aż 85 proc. lotów w tym kraju było zakłócanych przez ingerencje w systemy satelitarne. W tym samym czasie Litwa odnotowała 22-krotny wzrost liczby incydentów w stosunku do poprzedniego roku.
Dane zebrane przez osiem państw członkowskich UE i przekazane w maju do Brukseli wskazują, że nie są to przypadkowe awarie, lecz celowe operacje prowadzone przez Rosję i Białoruś. W odpowiedzi trzynaście państw UE zaapelowało o wspólne działania i zwiększoną ochronę infrastruktury krytycznej.
Reakcja instytucji międzynarodowych
Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO) – organ nadzoru ONZ – w lipcu oficjalnie wskazała Rosję jako źródło zakłóceń GPS i dała Moskwie 30 dni na ich zaprzestanie, grożąc uznaniem tego działania za naruszenie prawa międzynarodowego. Równolegle Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU) nakazał Rosji wstrzymanie ingerencji w sygnał. Moskwa jednak odpiera zarzuty, tłumacząc swoje działania potrzebą ochrony przed atakami ukraińskich dronów.
Konsekwencje dla transportu i logistyki
Choć eksperci podkreślają, że piloci są przygotowani do przechodzenia na systemy naziemne w przypadku utraty sygnału GPS, takie sytuacje zwiększają obciążenie załóg i kontrolerów ruchu, co może rodzić ryzyko błędów. W żegludze zakłócenia mogą być jeszcze bardziej dotkliwe – fałszywe sygnały (tzw. spoofing) prowadzą do błędnego określania pozycji jednostek, co stanowi realne zagrożenie dla bezpieczeństwa operacji morskich, zwłaszcza w strefach intensywnego ruchu i w rejonach portowych.
Europejska odpowiedź
Unia Europejska już zareagowała – nałożono sankcje na podmioty odpowiedzialne za zakłócenia sygnału GPS, a system Galileo uruchomił w lipcu technologię antyspoofingową, pozwalającą na wykrywanie i lokalizowanie źródeł ingerencji. Polska oraz inne państwa regionu inwestują w rozwój systemów przeciwdziałania atakom elektronicznym i wzmocnienie cyberbezpieczeństwa.
Rosnąca skala zakłóceń GPS pokazuje, że bezpieczeństwo żeglugi i transportu w Europie nie zależy już wyłącznie od tradycyjnych działań militarnych, ale również od odporności na wojnę elektroniczną i cyberataki. Dla operatorów morskich oznacza to konieczność przygotowania procedur awaryjnych, większych inwestycji w redundancję systemów nawigacyjnych i aktywnej współpracy z instytucjami unijnymi oraz NATO.
Źródło: Gazeta Morska / PAP · Opracowanie: Kamil Kusier
Artykuły powiązane
Gospodarka morska Trybunał Konstytucyjny a sprawa morza. Bez stabilnego państwa prawa nie zbudujemy morskiej Polski
Marynarka wojenna i obronność Norweski okręt podwodny Utstein strzegł platform i podmorskiej infrastruktury NATO
Bezpieczeństwo i ratownictwo Mistral zwodowany w Finlandii. Nowa jednostka ratownicza SAR-2000 trafi do Łeby
Bezpieczeństwo i ratownictwo Islandzka straż przybrzeżna i policja z wizytą w Morskim Oddziale Straży Granicznej
Bezpieczeństwo i ratownictwo Nocna ewakuacja medyczna 100 km od Władysławowa. Śmigłowiec W-3WARM zabrał mężczyznę z platformy
Marynarka wojenna i obronność Wiele bander, jeden szyk. Zespół NATO SNMG2 otworzył ćwiczenia Mare Aperto 2026

Komentarze (0)
Dyskusja jest moderowana przez redakcję: komentarz pojawia się po sprawdzeniu. Adres e-mail nie jest publikowany.
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu.