NATO-wskie ćwiczenia „Dynamic Move ‘24” - walka z zaporami minowymi
Kilkudziesięciu marynarzy z dziesięciu państw NATO, w tym Polacy z 8 Flotylli Obrony Wybrzeża, wzięło udział w tegorocznych manewrach „Dynamic Move ‘24”. Celem tych ćwiczeń było utorowanie drogi okrętom desantowym i statkom z pomocą humanitarną przez zapory minowe, a także ochrona kluczowej infrastruktury na akwenach morskich.
W skrócie
Manewry „Dynamic Move ‘24” objęły torowanie drogi okrętom desantowym i statkom z pomocą humanitarną przez zapory minowe oraz ochronę infrastruktury krytycznej na morzu. W ćwiczeniach uczestniczyli marynarze z dziesięciu państw NATO, w tym marynarze z 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. Dowodzenie sprawowało Task Force, a podległą Task Group kierował dowódca SNMCMG2, przy trzech zespołach zadaniowych pod komendą oficerów z Belgii, Grecji i Polski. Kapitan marynarki Marcin Krzywdziński zaznaczył, że mimo wirtualnego charakteru ćwiczeń środki bojowe, jak śmigłowce o parametrach MH-60, odwzorowano wiernie.
Struktura dowodzenia i skład sił zadaniowych
Dowództwo nad ćwiczeniami sprawowało Task Force, któremu podporządkowana była Task Group, na czele której stanął dowódca SNMCMG2 – jeden z dwóch stałych zespołów obrony przeciwminowej NATO. W ramach Task Group operowały trzy zespoły zadaniowe (Task Units) dowodzone przez oficerów z Belgii, Grecji i Polski. Każdy z zespołów miał do dyspozycji liczne jednostki, w tym niszczyciele min, trałowce, okręty zaopatrzenia, śmigłowce i pojazdy podwodne.
Kapitan marynarki Marcin Krzywdziński, dowodzący jednym z Task Units, podkreślał, że mimo wirtualnego charakteru ćwiczeń, wszystkie używane środki bojowe, takie jak śmigłowce odpowiadające parametrami MH-60, były wiernymi odwzorowaniami realnych jednostek. Każde zadanie musiało być dokładnie planowane z uwzględnieniem ich możliwości i ograniczeń, takich jak czas przebywania w powietrzu czy czas działania pojazdów podwodnych.
Wyzwania operacyjne i ochrona infrastruktury krytycznej
Manewry „Dynamic Move ‘24” nie były jedynie rutynowym ćwiczeniem przeciwminowym. Organizatorzy położyli również duży nacisk na ochronę infrastruktury krytycznej, takiej jak podwodne kable, farmy wiatrowe czy instalacje naftowe. W trakcie ćwiczeń marynarze regularnie otrzymywali raporty o podejrzanych aktywnościach w pobliżu takich obiektów, jak na przykład statki z wyłączonym sygnałem identyfikacji AIS. Każdy taki sygnał musiał być natychmiast zweryfikowany, co stanowiło dodatkowe wyzwanie dla zespołów operacyjnych.
Kapitan Krzywdziński wspomina sytuację, gdy w trakcie oczyszczania podejścia do portu okazało się, że miejsce to zostało zaatakowane przez terrorystów, co wymusiło na dowództwie poszukiwanie alternatywnych rozwiązań. Zmieniająca się dynamicznie sytuacja operacyjna wymagała od uczestników ćwiczeń elastyczności i szybkiego podejmowania decyzji.
Źródło: Polska Zbrojna / Marynarka Wojenna RP / Gazeta Morska · Opracowanie: Daniel Nawrocki
Artykuły powiązane
Bezpieczeństwo i ratownictwo Mistral zwodowany w Finlandii. Nowa jednostka ratownicza SAR-2000 trafi do Łeby 
Bezpieczeństwo i ratownictwo Islandzka straż przybrzeżna i policja z wizytą w Morskim Oddziale Straży Granicznej 
Bezpieczeństwo i ratownictwo Nocna ewakuacja medyczna 100 km od Władysławowa. Śmigłowiec W-3WARM zabrał mężczyznę z platformy 
Marynarka wojenna i obronność Wiele bander, jeden szyk. Zespół NATO SNMG2 otworzył ćwiczenia Mare Aperto 2026 
Bezpieczeństwo i ratownictwo Pięć latarniowców, potem beton i słońce. Latarnia Grundkallen świeci statkom od 1862 roku 
Edukacja 254 osoby, fantomy i tratwy ratunkowe. Politechnika Morska w Szczecinie znów biła rekord w resuscytacji
Komentarze (0)
Dyskusja jest moderowana przez redakcję: komentarz pojawia się po sprawdzeniu. Adres e-mail nie jest publikowany.
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu.