Przejdź do treści
Partnerzy

Duże oceaniczne obszary chronione skutecznie chronią zagrożone gatunki. Wnioski z badań wokół Archipelagu Chagos

Badania przeprowadzone wokół Archipelagu Chagos w Oceanie Indyjskim dostarczyły jednoznacznych dowodów na to, że rozległe morskie obszary chronione (Marine Protected Areas – MPA) skutecznie zabezpieczają duże, migrujące gatunki morskie. Wyniki, opublikowane w Journal of Applied Ecology przez naukowców z University of Exeter oraz Heriot-Watt University, podkreślają strategiczne znaczenie takich stref w realizacji globalnych celów ochrony oceanów.

Palmowa wysepka atolu otoczona turkusową wodą i białą plażą na Oceanie Indyjskim
fot. Wikimedia Commons

W skrócie

Badania wokół Archipelagu Chagos w Oceanie Indyjskim wykazały, że rozległe morskie obszary chronione skutecznie zabezpieczają duże gatunki migrujące. Naukowcy z University of Exeter oraz Heriot-Watt University, publikujący w Journal of Applied Ecology, śledzili żółwie szylkretowe, manty rafowe oraz głuptaka czerwononogiego, głuptaka brunatnego i rybitwę klinosterną. Analizy wskazały, że po zmniejszeniu obszaru chronionego 97 procent siedlisk mant i 94 procent siedlisk żółwi pozostałoby w strefie ochronnej, wobec 59 procent u ptaków. Badania sfinansowała Fundacja Bertarelli.

– Bardzo duże morskie obszary chronione są postrzegane jako kluczowe dla realizacji międzynarodowych celów, takich jak osiągnięcie 30 proc. ochrony do 2030 roku. Jednak ich faktyczna wartość ochronna, w szczególności w przypadku stref o powierzchni przekraczającej 100 000 km², wciąż bywa przedmiotem dyskusji – wskazuje dr Alice Trevail, autorka badania. – Nasze wyniki dostarczają wyraźnych dowodów na znaczenie bardzo dużego morskiego obszaru chronionego w Archipelagu Chagos dla ochrony różnorodnych, dużych i ruchliwych gatunków morskich.

Zespół badawczy śledził wędrowne trasy żółwi szylkretowych, mant rafowych oraz trzech gatunków ptaków morskich: głuptaka czerwononogiego, głuptaka brunatnego i rybitwy klinosternej. – Te duże zwierzęta odgrywają istotne role w ekosystemach morskich – od regulacji populacji po transport składników odżywczych między odległymi obszarami – zaznacza dr Ruth Dunn z Uniwersytetu Heriot-Watt.

Analizy wykazały, że nawet w przypadku zmniejszenia powierzchni MPA do 100 000 km², aż 97 proc. siedlisk mant i 94 proc. siedlisk żółwi nadal znajdowałoby się w granicach strefy ochronnej. W przypadku ptaków wynik ten wyniósł jednak jedynie 59 proc., co wskazuje na konieczność uwzględniania specyfiki poszczególnych gatunków przy planowaniu granic MPA.

Archipelag Chagos, którego administracja ma wkrótce przejść pod jurysdykcję Mauritiusa, stanowi przykład skutecznej ochrony dużych organizmów morskich na skalę globalną. Dr Dunn podkreśla, że badanie nie tylko potwierdza wartość dużych MPA, ale również pozwala wskazać obszary priorytetowe dla przyszłych działań ochronnych.

– Takie odkrycia są możliwe tylko dzięki współpracy interdyscyplinarnej. Wyniki pokazują, jak naprawdę duże morskie obszary chronione mogą zapewniać kluczową ochronę zagrożonym gatunkom przez całe ich życie – komentuje Ernesto Bertarelli, prezes Fundacji Bertarelli, która sfinansowała badania.

Źródło: Gazeta Morska / PAP · Opracowanie: Oskar Wojciechowski

Oskar Wojciechowski reklama / sprzedaż Wszystkie teksty autora →

Komentarze (0)

Dyskusja jest moderowana przez redakcję: komentarz pojawia się po sprawdzeniu. Adres e-mail nie jest publikowany.

Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu.

Dodaj komentarz

0 komentarzy

Artykuły powiązane