Wulkan z 85 proc. przychodów z produkcji. W Szczecinie powstają dok dla Gryfii i dziób Ratownika

Od parku przemysłowego do stoczni

Przez lata majątek dawnej stoczni w Szczecinie funkcjonował jako park przemysłowy. Spółka udostępniała go wykonawcom z branży, sama nie budując jednostek. W 2021 roku park zmienił nazwę na Stocznię Szczecińską Wulkan, a kolejne lata przyniosły przejście od roli gospodarza terenu do roli producenta.

Właścicielem stoczni jest Fundusz Rozwoju Spółek, który sprawuje nadzór właścicielski i finansuje zmiany prowadzone przez zarząd spółki. W 2025 roku fundusz dokapitalizował sektor stoczniowy kwotą 240 mln zł, z czego 170 mln zł trafiło na dokończenie budowy doku pływającego.

– Stocznia Szczecińska Wulkan jest dziś stocznią, a nie parkiem przemysłowym: buduje własne jednostki i wchodzi na rynki, na których trzy lata temu jej nie było – powiedziała Aleksandra Skibniewska, prezes Funduszu Rozwoju Spółek.

Cztery zamówienia równolegle

Największym zleceniem pod względem wartości jest dok pływający o nośności 24 tys. ton dla Morskiej Stoczni Remontowej Gryfia. Inwestycja o wartości około 240 mln zł jest na ukończeniu, a dok ma rozpocząć pracę w lipcu 2027 roku.

Pierwszym z obecnie realizowanych zamówień był stawiacz pław dla Urzędu Morskiego, na który umowę podpisano w kwietniu 2025 roku. Trzecim obszarem jest blok dziobowy okrętu ratowniczego ORP Ratownik, a czwartym elementy wyposażenia fundamentów morskich wież wiatrowych dla chińskiego przedsiębiorstwa Dajin Offshore. To zamówienie realizowane jest na warunkach rynkowych, a jak podaje stocznia, ilość pracy dla partnerów z branży offshore rośnie z roku na rok.

Pierwszy kontrakt obronny w historii stoczni

Umowę z PGZ Stocznią Wojenną na budowę bloku dziobowego ORP Ratownik podpisano 26 maja 2026 roku. To pierwszy kontrakt obronny w historii szczecińskiej spółki. Blok ma 24 metry długości, 26 metrów wysokości i masę ponad 1000 ton, a po zbudowaniu w Szczecinie zostanie w czerwcu 2027 roku przetransportowany do Gdyni.

Wejście na rynek zamówień obronnych wymagało uzyskania koncesji na produkcję na rzecz obronności. Postępowanie trwało kilka miesięcy i zakończyło się powodzeniem, a stocznia równolegle przygotowuje infrastrukturę pod zamówienia tego typu.

– Dzisiaj realizujemy wspólne przedsięwzięcie z PGZ Stocznią Wojenną i zakładam, że Ratownik to początek, a nie koniec tej współpracy. Liczymy na udział Szczecina w zamówieniach dla Marynarki Wojennej – powiedziała Aleksandra Skibniewska.

Deklaracja ta pada w momencie, w którym kilka programów okrętowych wchodzi w fazę realizacji, a krajowe stocznie konkurują o udział w łańcuchu dostaw. Sam Ratownik, budowany przez PGZ Stocznię Wojenną, ma trafić do Marynarki Wojennej pod koniec 2029 roku.

Park przemysłowy zostaje

Zmiana modelu nie oznacza likwidacji dotychczasowej formuły. Na terenach stoczni nadal działa około 70 firm wykonujących produkcję stoczniową i konstrukcje dla offshore. Sam Wulkan zatrudnia około 300 osób, a razem z firmami współpracującymi pracuje tam blisko 2 tys. ludzi.

To ważna liczba w kontekście całego regionu, bo pokazuje, że tereny po dawnej stoczni pozostają największym skupiskiem kompetencji stoczniowych w Szczecinie, niezależnie od tego, kto formalnie jest wykonawcą poszczególnych zleceń.