SAREX 25, czyli zgrane działania służb ratowniczych na lądzie, w powietrzu i na morzu

Ratownictwo morskie – koordynacja, precyzja i gotowość

Na Bałtyku przeprowadzono epizod MSAR, w którym uczestniczyły siły Marynarki Wojennej RP – w tym załogi z 3. Flotylli Okrętów oraz Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej. Scenariusz zakładał poszukiwanie i ratowanie nurka w rejonie działań jednostek hydrograficznych. W działaniach brały udział m.in. ORP Maćko, motorówka hydrograficzna MH-2 oraz jednostki z Bazy Służb Ratowniczych we Władysławowie.

Ważnym elementem ćwiczeń była również symulacja ewakuacji medycznej z jednostki obsługującej Morskie Farmy Wiatrowe – scenariusz coraz bardziej realistyczny w kontekście rozwoju infrastruktury offshore w polskiej strefie ekonomicznej. Tego rodzaju operacje wymagają ścisłej współpracy załóg morskich i lotniczych, wysokiej precyzji działania oraz błyskawicznej reakcji w warunkach ograniczonego dostępu i zmiennych warunków pogodowych.

Lądowo-lotniczy epizod ratowniczy – szybka reakcja w terenie trudnodostępnym

Równolegle w województwie lubuskim przeprowadzono działania w ramach scenariusza katastrofy wojskowego statku powietrznego Su-22. Załoga, w wyniku awarii silnika, zmuszona była do katapultowania się nad silnie zalesionym, trudno dostępnym obszarem.

Na podstawie zgłoszenia służby koordynujące w Rescue Coordination Centre (RCC) działającym przy Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej niezwłocznie uruchomiły procedury alarmowe. Do działań ratowniczych skierowano m.in. niemiecki śmigłowiec ratowniczy #SAR, który znajdował się najbliżej miejsca zdarzenia, a także Lotniczy Zespół Poszukiwawczo-Ratowniczy LZPR-1 z Powidza.

Dzięki międzynarodowej współpracy, koordynacji między służbami i zastosowaniu nowoczesnych środków lokalizacji i transportu, udało się szybko zlokalizować członków załogi i przetransportować ich do placówek medycznych.

Znaczenie ćwiczeń, a poprawa poziomu gotowości operacyjnej

Ćwiczenia takie jak #SAREX25 są niezbędne, by utrzymać najwyższy poziom gotowości operacyjnej oraz zgrania służb ratowniczych na wszystkich możliwych płaszczyznach – morskim, lądowym i powietrznym. Scenariusze oparte na realistycznych zagrożeniach pozwalają nie tylko doskonalić procedury, ale także budować zaufanie i efektywną współpracę transgraniczną – co w sytuacjach kryzysowych ma kluczowe znaczenie dla ratowania życia ludzkiego.