Koreański KSS-III dopłynął do Kanady. Hanwha Ocean rozpoczyna ofensywę w programie nowych okrętów podwodnych Ottawy

Demonstracja możliwości na Pacyfiku

Przybycie południowokoreańskiego okrętu podwodnego do Kanady zostało starannie przygotowane jako demonstracja zdolności operacyjnych oferowanej konstrukcji. Okręt typu KSS-III rozpoczął rejs 25 marca w bazie Jinhae i po pokonaniu około 14 tys. kilometrów, z postojami logistycznymi na Guamie i Hawajach, dotarł do Canadian Forces Base Esquimalt w pobliżu Victoria.

Sam dystans i charakter rejsu nie są przypadkowe. Hanwha Ocean stara się przekonać Kanadę, że koreańska konstrukcja jest zdolna do prowadzenia długotrwałych operacji oceanicznych, które stanowią jeden z kluczowych wymogów programu CPSP. Ottawa poszukuje bowiem następcy wysłużonych okrętów typu Victoria, które od lat borykają się z problemami eksploatacyjnymi i ograniczoną dostępnością operacyjną.

Dodatkowego znaczenia wizycie nadaje udział jednostek koreańskich we wspólnych ćwiczeniach z Royal Canadian Navy. W trakcie rejsu z Hawajów do Kanady na pokład KSS-III weszło także dwóch kanadyjskich podwodniaków, co w przekazie medialnym ma podkreślać interoperacyjność między obiema flotami oraz zdolność współpracy z państwami NATO.

KSS-III: koreański okręt oceaniczny

Program KSS-III jest obecnie jednym z najbardziej ambitnych projektów konwencjonalnych okrętów podwodnych rozwijanych poza Europą. Jednostki tego typu powstają dla Republic of Korea Navy jako duże okręty oceaniczne o wyporności przekraczającej 3 tys. ton.

W przeciwieństwie do wcześniejszych koreańskich konstrukcji opartych na niemieckich projektach Type 209 i Type 214, KSS-III jest w znacznej mierze projektem krajowym. Okręt wyposażono w napęd AIP umożliwiający długotrwałe pozostawanie pod wodą bez konieczności wynurzania, rozbudowane systemy sonarowe oraz nowoczesny system walki. Korea rozwija również kolejne warianty z bateriami litowo-jonowymi, które mają zwiększyć autonomiczność i możliwości operacyjne jednostek.

Istotnym elementem projektu są także pionowe wyrzutnie dla pocisków manewrujących i balistycznych, co wyróżnia koreańskie okręty na tle większości klasycznych konstrukcji diesel-elektrycznych oferowanych na rynku eksportowym.

Dla Kanady szczególnie istotne pozostają jednak parametry związane z zasięgiem i autonomicznością. Potencjalne przyszłe okręty Royal Canadian Navy będą musiały prowadzić działania zarówno na Atlantyku i Pacyfiku, jak i na obszarach arktycznych.

Kanada szuka następcy Victoria-class

Program Canadian Patrol Submarine Project należy do najważniejszych przedsięwzięć modernizacyjnych kanadyjskich sił morskich. Obecnie eksploatowane okręty typu Victoria zostały pozyskane z Wielkiej Brytanii pod koniec lat 90. i od początku sprawiały liczne problemy techniczne oraz logistyczne.

Ottawa od kilku lat analizuje możliwości pozyskania nowej generacji okrętów podwodnych, jednak skala programu – potencjalnie obejmującego nawet 12 jednostek – powoduje, że decyzja ma zarówno wymiar wojskowy, jak i przemysłowy oraz polityczny.

W ostatnich latach Kanada coraz wyraźniej sygnalizuje potrzebę zwiększenia obecności wojskowej w Arktyce. Rosnąca aktywność Rosji i Chin w regionie północnym sprawia, że kwestia zdolności do prowadzenia długotrwałych patroli podwodnych staje się jednym z kluczowych elementów debaty strategicznej w Ottawie.

Nie brakuje jednak pytań, czy klasyczne okręty diesel-elektryczne – nawet tak zaawansowane jak KSS-III – będą optymalnym rozwiązaniem dla państwa operującego na tak ogromnych akwenach. Część ekspertów wskazuje, że pełne zdolności arktyczne mogłyby zapewnić dopiero jednostki o napędzie atomowym, choć ich koszt pozostaje dla Kanady ogromnym wyzwaniem.

Hanwha stawia na tempo i przemysł

Najmocniejszym argumentem koreańskiej oferty pozostaje harmonogram dostaw. Hanwha deklaruje możliwość przekazania pierwszych czterech okrętów przed 2035 rokiem, przy założeniu podpisania kontraktu już w 2026 roku. Kolejne jednostki miałyby trafiać do Kanady w tempie jednego okrętu rocznie, co oznaczałoby zakończenie dostaw całej floty do 2043 roku.

Koreańczycy podkreślają również rozbudowany komponent przemysłowy oferty. Koncern informuje o podpisanych porozumieniach z ponad 70 kanadyjskimi przedsiębiorstwami i instytucjami, obejmujących współpracę w obszarze systemów sonarowych, technologii podwodnych, szkolenia, utrzymania oraz produkcji przemysłowej.

Wśród partnerów wymieniane są m.in. CAE, MDA Space czy Telesat. Hanwha zapowiada także utworzenie w Kanadzie centrum badawczo-rozwojowego HADIC (Hanwha Arctic and Defence Innovation Centre), które miałoby zajmować się technologiami obronnymi, autonomią, sztuczną inteligencją i zaawansowaną produkcją.

Szczególnie interesującym elementem oferty jest także propozycja współpracy z kanadyjskim sektorem motoryzacyjnym i produkcji pojazdów wojskowych w oparciu o lokalny przemysł.

Koreański przemysł zbrojeniowy coraz mocniej w NATO

Kanadyjska ofensywa Hanwha Ocean wpisuje się w szerszy trend dynamicznej ekspansji południowokoreańskiego przemysłu obronnego na rynkach państw NATO. Sukces kontraktów zawartych z Polską na czołgi K2, armatohaubice K9 czy samoloty FA-50 pokazał, że koreańskie firmy potrafią skutecznie konkurować z europejskimi i amerykańskimi producentami nie tylko ceną, ale przede wszystkim terminami dostaw.

W przypadku Kanady argument szybkości realizacji może mieć szczególne znaczenie. Problemy z utrzymaniem gotowości floty Victoria-class powodują rosnącą presję na szybkie rozpoczęcie procesu wymiany okrętów.

Jednocześnie Korea Południowa coraz wyraźniej buduje pozycję państwa zdolnego do dostarczania kompleksowych rozwiązań obronnych – od sprzętu lądowego, przez lotnictwo, po zaawansowane systemy morskie.

Demonstracja polityczna i strategiczna

Wizyta KSS-III w Kanadzie ma znaczenie nie tylko przemysłowe, ale również polityczne. Rejs i wspólne ćwiczenia są wyraźnym sygnałem pogłębiającej się współpracy między Seulem a Ottawą w ramach szerszej strategii Indo-Pacyfiku.

Dla Korei Południowej możliwość wejścia na rynek kanadyjski oznaczałaby przełom i potwierdzenie, że krajowe konstrukcje okrętów podwodnych osiągnęły poziom pozwalający rywalizować o najbardziej wymagające kontrakty na świecie.

Dla Kanady z kolei koreańska oferta może stanowić próbę znalezienia kompromisu pomiędzy kosztami, czasem dostaw i wymaganiami operacyjnymi w coraz bardziej niestabilnym środowisku bezpieczeństwa na Pacyfiku i w Arktyce.