Przejdź do treści
Partnerzy

Antarktyda: góra lodowa A23a w ostatniej fazie swojego istnienia

Największa i jedna z najstarszych gór lodowych na świecie – A23a, która oderwała się od szelfu antarktycznego w 1986 roku – wkrótce całkowicie zniknie z mapy. Według Andrew Meijersa, oceanografa z British Antarctic Survey, bryła ulegnie całkowitemu roztopieniu w ciągu najbliższych tygodni. Jak wskazuje naukowiec w rozmowie z AFP, proces topnienia przebiega w sposób dynamiczny z powodu wysokich temperatur wód Oceanu Południowego i południowego Atlantyku.

Satelitarne zdjęcie prostokątnej góry lodowej i wybrzeża wyspy pośród chmur nad oceanem
fot. Wikimedia

W skrócie

Góra lodowa A23a, która oderwała się od szelfu antarktycznego w 1986 roku, roztopi się całkowicie w ciągu najbliższych tygodni, prognozuje oceanograf Andrew Meijers z British Antarctic Survey. Według danych satelitarnych programu Copernicus powierzchnia A23a spadła poniżej połowy pierwotnej, do około 1770 km², a w najszerszym punkcie bryła mierzy 60 km i porusza się z prędkością nawet 20 km na dobę. W ostatnich tygodniach odpadły fragmenty o łącznej powierzchni ponad 400 km², które dryfują na północ i mogą zagrażać szlakom żeglugowym południowego Atlantyku.

Na początku 2025 roku masa góry lodowej była szacowana na nieco poniżej biliona ton. Jej rozmiar dwukrotnie przewyższał powierzchnię aglomeracji londyńskiej. Dziś, według danych satelitarnych programu Copernicus, A23a ma już poniżej połowy pierwotnej powierzchni – około 1770 km², a w najszerszym punkcie mierzy 60 km.

W ostatnich tygodniach od głównej bryły oderwały się fragmenty o łącznej powierzchni ponad 400 km², a kolejne duże odłamy dryfują w kierunku północnym, stanowiąc potencjalne zagrożenie na szlakach żeglugowych południowego Atlantyku. Góra porusza się z prędkością nawet 20 km na dobę.

Jeszcze na przełomie stycznia i lutego A23a dryfowała w kierunku wyspy Georgia Południowa, co budziło obawy o los kolonii pingwinów i fok. Ostatecznie, w maju, góra minęła wyspę bez konsekwencji dla ekosystemu.

Jak podkreśla Andrew Meijers, długość „życia” tej góry lodowej była zaskakująca nawet dla badaczy:

– Większość gór lodowych nie dociera tak daleko. A23a była wyjątkowa – ogromna masa sprawiła, że przetrwała dłużej niż inne. Jednak po opuszczeniu mroźnej osłony Antarktydy każda góra lodowa jest skazana na zagładę.

Proces odrywania się i dryfowania gór lodowych jest zjawiskiem naturalnym, jednak tempo ich topnienia rośnie wraz ze zmianami klimatycznymi wywołanymi działalnością człowieka.

Źródło: Gazeta Morska / PAP · Opracowanie: Kamil Kusier

Kamil Kusier redaktor naczelny Wszystkie teksty autora →

Komentarze (0)

Dyskusja jest moderowana przez redakcję: komentarz pojawia się po sprawdzeniu. Adres e-mail nie jest publikowany.

Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu.

Dodaj komentarz

0 komentarzy

Artykuły powiązane