Przejdź do treści
Partnerzy

Ministerstwo Obrony Narodowej powołało zespół ds. programu Orka. To ostatni etap pozyskania okrętów podwodnych?

Ministerstwo Obrony Narodowej uruchomiło prace Zespołu Zadaniowego ds. pozyskania okrętów podwodnych z programu Orka. Organ ten ma przygotować rekomendacje dla Rady Ministrów w sprawie wyboru partnera rząd–rząd i modelu wdrożenia nowej generacji jednostek podwodnych. Równolegle resort rozesłał do uczestników postępowania dodatkowe zapytania RFI. Tym razem kluczowe pytania dotyczą transferu technologii do polskiego przemysłu obronnego oraz rozwiązań pomostowych, które mają zapewnić Marynarce Wojennej ciągłość działania do czasu dostarczenia nowych jednostek.

Wynurzony okręt podwodny z oznaczeniem 291 płynie po Bałtyku z podniesioną polską banderą
fot. Kamil Kusier / Gazeta Morska

W skrócie

Ministerstwo Obrony Narodowej uruchomiło Zespół Zadaniowy do spraw pozyskania okrętów podwodnych w programie Orka, który przygotuje dla Rady Ministrów rekomendacje wyboru partnera rząd, rząd. Dodatkowe zapytania RFI trafiły do sześciu oferentów: Naval Group, Navantia, Hanwha Ocean/DSM, ThyssenKrupp Marine Systems, Saab Kockums i Fincantieri. Pytania dotyczą transferu technologii oraz zdolności pomostowych, bo Marynarka Wojenna RP dysponuje dziś jedynie przestarzałym ORP Orzeł. Rozmowy międzyrządowe mają ruszyć w 2026 roku.

Kto jest w grze o okręty podwodne dla Polski?

Zapytania skierowano do sześciu państw i koncernów stoczniowych, które wcześniej zgłosiły swoje oferty: Francji (Naval Group), Hiszpanii (Navantia), Korei Południowej (Hanwha Ocean/DSM), Niemiec (ThyssenKrupp Marine Systems), Szwecji (Saab Kockums) oraz Włoch (Fincantieri).

Każdy z potencjalnych partnerów został poproszony o szczegółowe informacje dotyczące zakresu transferu technologii, mechanizmów współpracy przemysłowej i potencjalnych inwestycji w polskie zakłady.

Transfer technologii – fundament suwerenności

Transfer technologii jest warunkiem sine qua non programu Orka. Obejmuje nie tylko montaż czy offset, ale przede wszystkim budowę zdolności do pełnego cyklu obsługi MRO (maintenance, repair, overhaul) w Polsce. To klucz dla rozwoju polskich stoczni wojennych i zaplecza serwisowego Marynarki Wojennej RP.

Bez realnych gwarancji w tym zakresie program stanie się jedynie zakupem jednostek, a nie inwestycją w przemysłową i militarną samodzielność.

Luka podwodna i rozwiązania tymczasowe

Drugim filarem RFI są zdolności pomostowe. Polska dysponuje dziś jedynie przestarzałym ORP „Orzeł”, a budowa nowych jednostek potrwa co najmniej kilka lat. Aby nie dopuścić do powstania „czarnej dziury” w zdolnościach podwodnych, MON bada trzy scenariusze:

  • pozyskanie używanych jednostek z flot sojuszniczych,
  • wynajem okrętów na okres przejściowy,
  • przyspieszone dostawy pierwszych egzemplarzy z linii produkcyjnych wybranego oferenta.

Każde z tych rozwiązań oznacza dodatkowe koszty, ale brak decyzji grozi utratą wyszkolenia i ciągłości operacyjnej.

Wyścig z czasem? Polska czeka niemal 30 lat

Zespół Zadaniowy działa w trybie pilnym. Według harmonogramu medialnego rekomendacje mogą być gotowe jeszcze w tym roku, a rozmowy międzyrządowe rozpoczną się w 2026. Każdy miesiąc zwłoki to ryzyko dalszego pogłębienia się luki w zdolnościach podwodnych.

Jednocześnie wybór partnera będzie miał znaczenie nie tylko militarne, ale także polityczne i przemysłowe. To decyzja, która na dekady określi, z kim Polska zwiąże swoją przyszłość w obszarze podwodnej obrony.

Modernizacja Marynarki Wojennej RP na dzisiaj i na jutro

Program Orka to nie tylko zakup jednostek, ale szansa na głęboką modernizację całej polskiej gospodarki morskiej. Przemysł stoczniowy powinien już dziś aktywnie formułować swoją ofertę i wskazywać, gdzie może przejąć kompetencje od partnera zagranicznego.

Wartość programu mierzy się nie tylko w miliardach euro, ale w zdolności do zatrzymania technologii i ludzi w Polsce. Jeśli transfer zostanie ograniczony do minimum, Orka stanie się kontraktem importowym. Jeśli jednak MON zdoła wynegocjować realne włączenie polskich zakładów, możemy mówić o przełomie dla całego sektora morskiego i rozwoju polskiego przemysłu stoczniowego z PGZ Stocznią Wojenną w Gdyni na czele.

Źródło: Gazeta Morska · Opracowanie: Kamil Kusier

Kamil Kusier redaktor naczelny Wszystkie teksty autora →

Komentarze (0)

Dyskusja jest moderowana przez redakcję: komentarz pojawia się po sprawdzeniu. Adres e-mail nie jest publikowany.

Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu.

Dodaj komentarz

0 komentarzy

Artykuły powiązane