Z mapy Pomorza znika charakterystyczny punkt. Biało-niebieska wieża w Ustce i jej militarne korzenie

Wieża przez dziesięciolecia pełniła funkcję punktu widokowego, lecz jej historia sięga znacznie dalej – do czasów, gdy była częścią wojskowego systemu obserwacyjnego Marynarki Wojennej.

Wojskowe początki

Pierwotny obiekt powstał w latach 50. XX wieku jako element rozproszonego systemu Baterii Artylerii Stałej (BAS), rozlokowanych wzdłuż polskiego wybrzeża w okresie zimnej wojny. Jedna z nich – 9. Bateria Artylerii Stałej w Lędowie, położona kilka kilometrów na zachód od Ustki – miała za zadanie kontrolować redę portu i zabezpieczać nadbrzeże przed potencjalnym desantem.

Wieże obserwacyjne, takie jak ta, wyposażone były w dalmierze, przyrządy optyczne i łączność przewodową, umożliwiające naprowadzanie ognia dział nadbrzeżnych. Po rozformowaniu jednostek BAS w latach 70. większość obiektów uległa dewastacji lub została przejęta przez cywilnych użytkowników.

Od punktu obserwacyjnego do symbolu turystycznego

Z czasem dawna konstrukcja obserwacyjna została przebudowana i przemalowana na biało-niebiesko. Przez pewien okres w jej sąsiedztwie działała Tawerna Rybacka, jednak lokal zakończył działalność wiele lat temu. Samą wieżę przez lata traktowano jako punkt widokowy i fotograficzny motyw promenady – aż do momentu, gdy stan techniczny nie pozwolił na jej dalsze użytkowanie.

Rozbiórka, rozpoczynająca się 22 października, potrwa kilka tygodni i obejmie także uporządkowanie terenu. Dla wielu mieszkańców i turystów będzie to symboliczny koniec pewnej epoki – z krajobrazu znika bowiem nie tylko popularny punkt orientacyjny, ale i ostatni widoczny ślad dawnych instalacji obserwacyjnych w granicach miasta.

Znikający ślad zimnej wojny

Choć współczesny wygląd wieży niewiele zdradzał z jej militarnej przeszłości, obiekt pozostawał niemym świadkiem okresu, w którym polskie wybrzeże było silnie ufortyfikowane i przygotowane na ewentualny konflikt morski.

22 października 2025 roku biało-niebieska wieża w Ustce zniknie z nadmorskiego horyzontu. Razem z nią zniknie fragment historii, w którym zimnowojenne dziedzictwo Marynarki Wojennej przez lata współistniało z turystycznym rytmem miasta.