Przejdź do treści
Partnerzy serwisu

Stępka pod ORP Huragan już 24 listopada. Trzecia fregata Miecznik, ale raczej nie ostatnia

We wtorek, 24 listopada, w PGZ Stoczni Wojennej w Gdyni zostanie położona stępka pod ORP Huragan, trzecią fregatę programu Miecznik. Uroczystość odbędzie się cztery dni przed Świętem Marynarki Wojennej. Choć umowa obejmuje trzy okręty, coraz więcej wskazuje na to, że na nich program się nie zakończy.

Sekcja kadłuba okrętu na podporach w hali montażowej PGZ Stoczni Wojennej w Gdyni, w tle baner z logo PGZ
fot. Kamil Kusier

W skrócie

24 listopada w PGZ Stoczni Wojennej w Gdyni zostanie położona stępka pod ORP Huragan, trzecią fregatę Miecznik. Wiele wskazuje, że program nie skończy się na trzech okrętach.

Huragan (numer burtowy 276, budowa 106/3) będzie ostatnią z trzech wielozadaniowych fregat zamówionych dla Marynarki Wojennej w lipcu 2021 roku. Wcześniej stępki położono pod ORP Wicher w styczniu 2024 roku i pod ORP Burza w grudniu 2025 roku.

Od pierwszej blachy do stępki

Budowa Huragana trwa od wiosny. Cięcie blach w PGZ Stoczni Wojennej rozpoczęło się 28 kwietnia 2026 roku. 8 października w gdyńskiej Stoczni Crist ruszyło cięcie blach na część dziobową. Blok dziobowy ma ważyć ok. 1084,5 tony, mieć prawie 62 m długości i ponad 16 m wysokości. Po ukończeniu zostanie przeholowany kanałem portowym do PGZ Stoczni Wojennej, gdzie powstaje reszta kadłuba i gdzie okręt będzie scalany.

Położenie stępki to jeden z najważniejszych momentów w życiu każdego okrętu. Symbolicznie oznacza początek budowy kadłuba na pochylni lub w hali, a zgodnie ze stoczniową tradycją pod stępką umieszcza się zwykle pamiątkowe monety lub medale, które mają przynieść jednostce szczęście. Wodowanie Huragana zaplanowano na wrzesień 2028 roku, a wejście do służby na 2031 rok.

Wicher na wodzie, Burza w budowie

Program Miecznik idzie zgodnie z harmonogramem. Prototypowy ORP Wicher (274) został zwodowany 12 i 13 sierpnia 2026 roku, najpierw formalnie w stoczni, a następnie fizycznie na Zatoce Gdańskiej. Trwają prace wyposażeniowe przy nabrzeżu, a okręt ma wejść do służby w 2029 roku.

Na ORP Burza (275) stępkę położono 18 grudnia 2025 roku. Dziób okrętu powstaje w Stoczni Crist, sekcje rufowe w Stoczni Remontowej Nauta, a całość jest składana w PGZ Stoczni Wojennej. Wodowanie zaplanowano na jesień 2027 roku, a wejście do służby na 2030 rok.

Nazwy fregat nawiązują do tradycji polskiej floty. Wicher i Burza to nazwy niszczycieli z okresu międzywojennego.

Czym będzie Huragan

Fregaty Miecznik powstają na bazie brytyjskiego projektu Arrowhead 140 firmy Babcock, dostosowanego do wymagań polskiej Marynarki Wojennej. Każda będzie miała prawie 139 m długości i ok. 7 tys. ton wyporności, rozwinie do 28 węzłów i będzie miała zasięg 8 tys. mil morskich. Załoga liczyć ma ok. 120 osób, a na pokładzie zmieści się jeszcze 60 dodatkowych, np. żołnierzy sił specjalnych.

Okręty mają zwalczać cele morskie, powietrzne i lądowe. Integratorem systemów jest Thales, a za obronę przeciwlotniczą odpowiadają pociski CAMM od MBDA UK. Wykonawcą programu jest konsorcjum PGZ-Miecznik, w którym Polska Grupa Zbrojeniowa jest liderem, a PGZ Stocznia Wojenna głównym wykonawcą i integratorem. Wartość kontraktu na trzy fregaty to ok. 14,8 mld zł brutto.

Wiele wskazuje na to, że na trzech Miecznikach się nie skończy

Umowa obejmuje trzy fregaty, ale sygnałów, że może ich być więcej, przybywa.

Pierwszy pojawił się już w 2023 roku. Licencja na projekt Arrowhead 140, którą Babcock udzielił konsorcjum PGZ-Miecznik, zawiera opcję budowy pięciu kolejnych okrętów, „jeśli zajdzie taka potrzeba”. Formalnie droga do rozbudowy programu jest więc otwarta.

We wrześniu 2026 roku, kilka tygodni po wodowaniu Wichra, zarząd PGZ poinformował, że ma gotową wewnętrzną wycenę czwartej fregaty i chce przedstawić ją Agencji Uzbrojenia. Kwoty nie podano. Grupa przekonuje, że bez kolejnego zamówienia po Huraganie może dojść do utraty zdolności zbudowanych przy programie: hal, linii produkcyjnych, zespołów projektowych i łańcucha dostaw. Według PGZ budowa nowej, pełnowartościowej fregaty może się też okazać lepszą inwestycją niż kosztowna modernizacja starszego okrętu, który nawet po przebudowie nie dorówna Miecznikowi.

Za większą serią przemawia także ekonomia. Najwięcej pracy, czasu i pieniędzy pochłania prototyp. Przy kolejnych okrętach stocznia korzysta z gotowej dokumentacji, przetestowanych procesów i doświadczenia załóg, więc każda następna jednostka może powstawać sprawniej.

Do tego dochodzi kontekst bezpieczeństwa na Bałtyku i rosnące znaczenie Marynarki Wojennej w planach MON. Resort przygotowuje zakupy jednostek hydrograficznych, zbiornikowców i okrętu logistycznego, a w dalszej perspektywie korwet Ostrosz. Prezes PGZ Stoczni Wojennej Marcin Ryngwelski wskazywał we wrześniu w rozmowie z TVP Info, że priorytetem przed czwartą fregatą jest jednostka logistyczna, co nie zamyka drogi do rozbudowy programu, ale pokazuje kolejność potrzeb.

Polski model pracuje też na eksport. Babcock, autor projektu Arrowhead 140, pokazuje współpracę z polskim przemysłem jako wzór dla kolejnych klientów, m.in. Danii i Nowej Zelandii.

Ministerstwo Obrony Narodowej nie podjęło jeszcze decyzji o rozszerzeniu programu i nie zabezpieczyło na ten cel pieniędzy. Jednak opcja w licencji, gotowa wycena PGZ i argumenty o utrzymaniu zdolności przemysłowych sprawiają, że temat czwartego Miecznika będzie wracał, być może już przy okazji uroczystości 24 listopada.

Źródło: Gazeta Morska

Kamil Kusier redaktor naczelny Wszystkie teksty autora →

Komentarze (0)

Dyskusja jest moderowana przez redakcję: komentarz pojawia się po sprawdzeniu. Adres e-mail nie jest publikowany.

Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu.

Dodaj komentarz

0 komentarzy