Okręt Vulcano w odnowionym doku Ferrati. Arsenał w Tarencie znowu dokuje duże jednostki
Włoski okręt wsparcia logistycznego Vulcano wszedł do suchego doku „E. Ferrati” w Arsenale Marynarki Wojennej w Tarencie, czyli wojskowej stoczni remontowej włoskiej floty. To jeden z największych murowanych doków w Europie. Ma 243 metry długości i właśnie przeszedł modernizację, dwa lata po awarii, która wyłączyła go z użytku.
W skrócie
Włoski okręt logistyczny Vulcano wszedł do odnowionego doku Ferrati w Tarencie. Sprawdź, czym jest arsenał marynarki i co łączy włoskie arsenały z Zamościem i Gdańskiem.
Vulcano trafił do doku na okresowe prace przy części podwodnej kadłuba. Wprowadzenie 193-metrowego okrętu do basenu wymagało precyzyjnego manewru oraz współpracy załogi, pracowników arsenału i holowników.
– Dzięki manewrowi o najwyższej precyzji i doskonałej pracy zespołowej załogi, personelu Arsenału i holowników okręt dotarł do doku, by przygotować się do powrotu na morze w pełnej sprawności operacyjnej – przekazała Marina Militare.
Dok, który ma 110 lat
Dok imienia Edgarda Ferratiego zbudowano w 1916 roku. Ma 243 m długości i 35 m szerokości, a włoska marynarka zalicza go do największych murowanych doków w Europie. Od strony morza zamyka go brama dokowa, czyli pływająca stalowa konstrukcja, którą po wprowadzeniu okrętu ustawia się w wejściu, a następnie wypompowuje wodę z basenu.
Latem 2024 roku stara brama doku Ferrati zawaliła się do wnętrza basenu. Huk było słychać w całej okolicy, a teren przy doku zalała fala. Nikt nie został ranny, ale dok wyłączono z użytku. W styczniu 2026 roku w Rawennie zwodowano nową bramę oznaczoną GP73. Zbudowała ją spółka Fincantieri Infrastructure w ramach programu modernizacji obiektów arsenałowych Marina Militare, a głównym wykonawcą było konsorcjum Orizzonte Sistemi Navali. Stalowa konstrukcja ma ok. 42 m długości, 14 m wysokości i waży ok. 460 ton.
Arsenał, który dba o flotę
Arsenał Marynarki Wojennej w Tarencie otworzył 21 sierpnia 1889 roku król Umberto I. Budowa trwała sześć lat i obejmowała też poszerzenie kanału łączącego dwa akweny Tarentu, Mar Piccolo i Mar Grande. Od 1894 do 1967 roku powstawały tu okręty wojenne. Potem marynarka zakończyła budowę nowych jednostek i przeznaczyła arsenał do obsługi i remontów floty.
Dziś arsenał ma cztery doki: dwa pływające, przyjmujące jednostki do 6 tys. ton, oraz dwa murowane, Brin z 1889 roku i Ferrati z 1916 roku. Pracuje tu ok. 1500 osób, w tym ok. 1350 cywilów. Arsenał obsługuje ok. 70 proc. okrętów pierwszej linii włoskiej marynarki.
Vulcano, pływająca baza zaopatrzeniowa
Vulcano (A 5335) to okręt wsparcia logistycznego zbudowany przez Fincantieri i przekazany marynarce 12 marca 2021 roku w stoczni w Muggiano. Ma 193 m długości, rozwija ok. 20 węzłów, a na pokładzie mieści 235 osób załogi i specjalistów. Jego portem macierzystym jest Taranto.
Okręt przewozi ponad 9 tys. m³ oleju napędowego, prawie 4,5 tys. m³ paliwa lotniczego i ok. 900 m³ słodkiej wody, a także amunicję, części zamienne i żywność. Może zaopatrywać inne jednostki na morzu z czterech stanowisk burtowych i jednego rufowego. Ma w pełni wyposażony szpital z salami operacyjnymi, gabinetem dentystycznym i miejscami dla 17 ciężko rannych. Może też zasilać ląd prądem o mocy do 2500 kW i dostarczać wodę pitną, co przydaje się podczas misji humanitarnych.
Vulcano brał udział m.in. w operacji Mediterraneo Sicuro, w stałych zespołach okrętów NATO i w ćwiczeniach z grupą lotniskowca HMS Queen Elizabeth. Na jego projekcie oparto francuskie okręty logistyczne typu Jacques Chevallier, budowane w ramach programu FLOTLOG. Ich części dziobowe wykonuje Fincantieri.

Od Wenecji do Zamościa, czyli skąd się wzięły arsenały
Słowo „arsenał” ma morskie korzenie. Pochodzi z arabskiego wyrażenia dar as-sina’a, czyli „dom wytwarzania”, które trafiło do Europy przez Wenecję. Tamtejszy Arsenale, w którym statki budowano od XII wieku, był jednym z największych zakładów przemysłowych przedindustrialnej Europy. W szczytowym okresie zatrudniał ok. 16 tys. ludzi, nazywanych arsenalotti, którzy potrafili złożyć galerę w kilka godzin.
Arsenały mają też swoją polską historię. Jedna z najciekawszych prowadzi przez Padwę, która od początku XV wieku należała do Republiki Weneckiej. Studiował tam Jan Zamoyski, kanclerz i hetman wielki koronny. Kiedy w 1580 roku zakładał Zamość, chciał zbudować renesansowe miasto idealne na wzór Padwy. Projekt powierzył Bernardowi Morando, architektowi pochodzącemu z Padwy lub Wenecji. Pod jego nadzorem w latach 80. XVI wieku powstały pierwsze ważne budowle miasta, w tym Brama Lubelska, pałac Zamoyskich i arsenał. Zamość do dziś nazywany jest Padwą Północy, a jego Stare Miasto od 1992 roku jest na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. W dawnym arsenale działa dziś muzeum.
Własny arsenał miał też Gdańsk. Wielka Zbrojownia, wzniesiona w latach 1600-1605 według projektu Anthonisa van Obbergena i pod kierunkiem Hansa Strakowskiego, służyła jako miejski arsenał do 1793 roku. Dziś korzysta z niej Akademia Sztuk Pięknych.
Polskie arsenały były jednak przede wszystkim magazynami broni i amunicji. Włoskie, jak Wenecja czy Taranto, od początku były zakładami morskimi, w których budowano, remontowano i dokowano okręty. Ten drugi model przetrwał do dziś, a Vulcano w doku Ferrati jest najlepszym przykładem tego, że arsenał wciąż jest sercem floty.
Źródło: Gazeta Morska

Komentarze (0)
Dyskusja jest moderowana przez redakcję: komentarz pojawia się po sprawdzeniu. Adres e-mail nie jest publikowany.
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu.